کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 10

سرمست مرا بر در میخانه رها کن

چهرهٔ خواجوی کرمانیشاعر
قالبغزل

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 7

    بر رهگذرت دنیی و دین دانه و دامست

    #
  2. 8

    در دام مقید مشو و دانه رها کن

    #
  3. 9

    گر باده پرستان همه از میکده رفتند

    #
  4. 10

    سرمست مرا بر در میخانه رها کن

    انتخاب‌شده
  5. 11

    آنرا که بود برگ گل و عزم تماشا

    #
  6. 12

    گو خیمه بصحرا زن و کاشانه رها کن

    #
  7. 13

    چون مار سر زلف تو زد بر دل ریشم

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 10 از «غزل شماره ۷۴۸ - ای خواجه مرا با می و میخانه رها کن...» است.