چشم در نرگس مستانه جانانه مکن

گنج بردار و ازین منزل ویران بگذر

ور مسیحا نفسی چون خر و ویرانه مکن ؟

گر نداری سرآنک از سر جان در گذری

تو هم ای ترک ختا ترک جفا گیر و مرا

صید آن کاکل شوریده ترکانه مکن

ما چو روی از دو جهان در غم عشقت کردیم