صید آن کاکل شوریده ترکانه مکن

گر نداری سرآنک از سر جان در گذری

چشم در نرگس مستانه جانانه مکن

تو هم ای ترک ختا ترک جفا گیر و مرا

ما چو روی از دو جهان در غم عشقت کردیم

هر دم از مجلس ما روی بکاشانه مکن

حلقه سلسله طره میفکن در پای