طاس زرین می نهد نرگس چمن را بر طبق

چشم روشن می شود نرگس ببوی پیرهن

نو عروس باغ را مشاطه باغ صبا

هر نفس می افکند در سنبل مشکین شکن

خط ریحان می کشد سنبل بر اوراق سمن

سرو را بین بر سماع بلبلان صبح خیز

همچو سرمستان ببستان پای کوب و دست زن