از سر سوزم چو شمع بر سر بالین

کیست که گوید ببارگاه سلاطین

حال گدایان دلشکسته مسکین

سوخته ئی کو که خون ز دیده ببارد

در گذر ای باغبان که بلبل سرمست

باز نیاید به غلغل تو ز نسرین

با رخ بستان فروز ویس گلندام