خوابم نمی برد ز غم ناتوان تو

هر لحظه ابروی تو کند بر دلم کمین

پیوسته چون کشد دل ریشم کمان تو

تا دیده ام که چشم تو بیمار خفته است

باز آی ای همای همایون که مرغ دل

پر می زند در آرزوی آشیان تو

در صورت بدیع تو چندین معانیست