ای دل ار شور شکر خنده شیرین داری

بوفا از پی خصمان جفا کار مرو

چند گوئی که روم روزی و ترک تو کنم

مکن ای یار ز من بشنو و زنهار مرو

همچو فرهاد بده جان و بکهسار مرو

تیره شب در شکن طره دلدار مپیچ

و گرت راه غلط شد به شب تار مرو