ور هوای چمنت نیست بگلزار مرو

بگذر از خالش و گیسوی سیاهش بگذار

در پی مهره بسر در دهن مار مرو

گر بود برگ گل سوریت از خار مترس

اگرت خرقه سالوس شود دامنگیر

با مرقع به در خانه خمار مرو

اگر از کعبه بمیخانه کشندت خواجو