ببین سرشک روانم وگر رواست بگو

بجنب چین سر زلف عنبر افشانت

اگر نه قصه مشک ختن خطاست بگو

فغان ز دیده که آب رخم برود بداد

ز چشم ما بجز از خون دل چه می جوئی

وگر چنانکه ترا قصد خون ماست بگو

کنون که دامن صحرا پر از گل سمنست