کنون که دامن صحرا پر از گل سمنست

ببین سرشک روانم وگر رواست بگو

ز چشم ما بجز از خون دل چه می جوئی

وگر چنانکه ترا قصد خون ماست بگو

چو آن نگار سمن رخ گلی کجاست بگو

کجا چو زلف کژش هندوئی بدست آید

چو زلف هندوی او گژ نشین و راست بگو