دلم از مهر توآتش زده در خرمن ماه

ای روانم بلب لعل تو آورده پناه

از سر کوی تو هر گه که کنم عزم رحیل

خون چشمم بدود گرم و بگیرد سر راه

چون قلم قصه سودای تو آرد بزبان