هر که گوید گل برخسار تو ماند یا بهار

تاب در مشگین کمند تابدار انداخته

آتش از آب رخ آتش فروز انگیخته

خواب در بادام مست پرخمار انداخته

آب گل بردست و بادی در بهار انداخته

حقه یاقوت لل پوش گوهر پاش تو

رسته لعلم ز چشم در نثار انداخته