آب گل بردست و بادی در بهار انداخته

آتش از آب رخ آتش فروز انگیخته

خواب در بادام مست پرخمار انداخته

هر که گوید گل برخسار تو ماند یا بهار

حقه یاقوت لل پوش گوهر پاش تو

رسته لعلم ز چشم در نثار انداخته

وصف لعلت کرده ساقی وز هوای شکرت