راستی را در چمن هر دم به پشتی قدش

گیرد از سر با من دلخسته دیگر خرخشه

هر چه افزون تر کنم با آن صنم بیچارگی

او ز بی مهری کند با من فزونتر خرخشه

می کند باد صبا با شاخ عرعر خرخشه

عیب نبود چون مدام از باده دورم خراب

گر کنم یک روز با چرخ بد اختر خرخشه