چه غم خورد گل سوری ز مرغ نغمه سرای

خوشا بفصل بهاران فتاده وقت صبوح

نوای پرده سرا در هوای پرده سرای

اگر خروش برآرد چو بلبلان خواجو

ز شور شکر شعرم نوای عشق زنند

به بوستان سخن طوطیان شکر خای