وی چشمه کوثر ز لب لعل تو آبی

ای روضه رضوان ز سر کوی تو بابی

شبهاست که از حسرت روی تو نیاید

در دیده بیدار من دلشده خوابی

مرغ دلم افتاد بدام سر زلفت