اگر چه پیش کسانی خلاف امکانست

براه بادیه ما را که می دهد آبی

هنوز تشنه آن لعل آبدار توام

ز چشمم ار چه ز سر برگذشت سیلابی

که تشنه جان بلب آرد میان غرقابی

معینست کزین ورطه جان برون نبرم

که نیست بحر غمم را بدیده پایابی