گرد آئینه روی تو در آید روزی

صبح وصل از افق مهر بر آید روزی

وین شب تیره هجران بسر آید روزی

دود آهی که بر آید ز دل سوختگان

هر که او چون من دیوانه ز غم کوه گرفت

سیلش از خون جگر بر کمر آید روزی

وانکه او سینه نسازد سپر ناوک عشق