کی ندیده دود از آتش ترک گرمی کن که خامی

طوطی دستانسرا شد مطرب از بلبل نوائی

مطرب بستانسرا شد طوطی از شیرین کلامی

پخته ئی کوتا بگوید واعظ افسرده دلرا

صید گیسوئی نگشتی زان سبب ایمن ز قیدی

دانه خالی ندیدی لاجرم فارغ ز دامی

درس تقوی چند خوانی خاصه بر مستان عاشق