کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 17

ترا سرو روان گفتن روا نیست

چهرهٔ خواجوی کرمانیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 14

    که بر بادست دوران جوانی

    #
  2. 15

    زهی رویت گل باغ بهشتی

    #
  3. 16

    خط سبزت مثال آسمانی

    #
  4. 17

    ترا سرو روان گفتن روا نیست

    انتخاب‌شده
  5. 18

    که از سر تا قدم عین روانی

    #
  6. 19

    چو نام شکرت گفتم خرد گفت

    #
  7. 20

    ندیدم کس بدین شیرین زبانی

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 17 از «غزل شماره ۸۹۵ - گهم رانی و گه دشنام خوانی...» است.