ور تو نئی گنج روان در دل ویران چکنی

کوی تو شد قبله جان روی به بطحا چه نهی

روی تو شد کعبه دل قطع بیابان چکنی

گر تو نئی رنج روان خون ضعیفان چه خوری

چون همه جمعیت من در سر سودای تو شد

کار دلم همچو سر زلف پریشان چکنی

خیز و در میکده زن خیمه بصحرا چه زنی