یا رب سرشک دیده گریانم از چه باب

با قامت بلند تو شمشاد گو مروی

خوش بر کنار چشمه چشمم نشسته ئی

آری خوشست سروی سهی بر کنار جوی

و آیا شکنج زلف پریشانت از چه روی

شرح غمم چو آب فرو خواند یک بیک

حال دلم چو باد فرو گفت مو بموی