با قامت بلند تو شمشاد گو مروی

از من مشوی دست که من بیتو شسته ام

هم رو به آب دیده و هم دست از آبروی

با پرتو جمال تو خورشید گو متاب

خوش بر کنار چشمه چشمم نشسته ئی

آری خوشست سروی سهی بر کنار جوی

یا رب سرشک دیده گریانم از چه باب