اکنون که خضر ظلمت زلف تو شد دلم

دارم طمع که روضه رضوان من شوی

مرغ دلم تذرو گلستان عشق شد

بر بوی آنکه لاله و ریحان من شوی

بگشای لب که چشمه حیوان من شوی

چشمم فتاد بر تو و آبم ز سر گذشت

و اندیشه ام نبود که طوفان من شوی