هر صبحدم که مهر درفشان من شوی

چشمم فتاد بر تو و آبم ز سر گذشت

و اندیشه ام نبود که طوفان من شوی

چون شمع پیش روی تو میرم ز سوز دل

زلفت بخواب بینم و خواهم که هر شبی

تعبیر خوابهای پریشان من شوی

می گفت دوش با دل خواجو خیال تو