گوی را منکر نشاید گشت با چوگان بگوی

ایکه گوئی کز چه رو سر گشته می کردی چو گوی

قامتم شد چون کمند زلف مهرویان دو تا

بسکه می جویم دل سرگشته را در خاک کوی

صوفیان را بی می صافی نمی باشد صفا