قامتم شد چون کمند زلف مهرویان دو تا

ایکه گوئی کز چه رو سر گشته می کردی چو گوی

گوی را منکر نشاید گشت با چوگان بگوی

بسکه می جویم دل سرگشته را در خاک کوی

صوفیان را بی می صافی نمی باشد صفا

جامه صوفی بجام باده صافی بشوی