دل بدستت داده ام لیکن کدامم دستگاه

لیک نتوانم ز دست بلبل بسیار گوی

خویشتن را از میانت باز نتوانم شناخت

زانکه فرقی نیست از موی میانت تا بموی

خاک کویت گشته ام اما کدامم آبروی

گر وطن بر چشمه آب روانت آرزوست

خوش برآ بر گوشه چشمم چو گل بر طرف جوی