روی خوب تو جهانیست پر از لطف و جمال

مشک تاتار چرا بر گل سوری سائی

لعل در پوش گهر پاش ترا لولوی تر

چه کند کز بن دندان نکند لالائی

وین عجبتر که تو خورشید جهان آرائی

گفته بودی که ازو سیر برایم روزی

چون مرا جان عزیزی عجب ار برنائی