آتش دل چون نمی گردد به آب دیده کم

ورنه بر خاک در تو ره کجا یابد صبا؟

چون ندارم همدمی، با باد می گویم سخن

چون نیابم مرهمی، از باد می جویم شفا

می دمم بادی بر آتش، تا بتر سوزد مرا

تا مگر خاکستری گردم به بادی بر شوم

وارهم زین تنگنای محنت آباد بلا