لب تشنه چند باشی، در ساحل تمنی؟

در میکده رها کن از سر فضول و طامات

جان باز در خرابات، تا جرعه ای بیابی

مفروش زهد، کانجا کمتر خرند طامات

انداز خویشتن را در بحر بی نهایات

تا گم شود نشانت در پای بی نشانی

تا در کشد به کامت یک ره نهنگ حالات