چون سلسله زلفش بند دل حیران شد

وز جام می لعلش گشتیم همه سرمست

از دست بشد چون دل در طره او زد چنگ

غرقه زند از حیرت در هرچه بیابد دست

آزاد شد از عالم وز هستی ما وارست

دل در سر زلفش شد، از طره طلب کردم

گفتا که: لب او خوش اینک سرما پیوست