آزاد شد از عالم وز هستی ما وارست

از دست بشد چون دل در طره او زد چنگ

غرقه زند از حیرت در هرچه بیابد دست

چون سلسله زلفش بند دل حیران شد

دل در سر زلفش شد، از طره طلب کردم

گفتا که: لب او خوش اینک سرما پیوست

با یار خوشی بنشست دل کز سر جان برخاست