با یار خوشی بنشست دل کز سر جان برخاست

آزاد شد از عالم وز هستی ما وارست

دل در سر زلفش شد، از طره طلب کردم

گفتا که: لب او خوش اینک سرما پیوست

با جان و جهان پیوست دل کز دو جهان بگسست

از غمزه روی او گه مستم و گه هشیار

وز طره لعل او گه نیستم و گه هست