از غمزه روی او گه مستم و گه هشیار

گفتا که: لب او خوش اینک سرما پیوست

با یار خوشی بنشست دل کز سر جان برخاست

با جان و جهان پیوست دل کز دو جهان بگسست

وز طره لعل او گه نیستم و گه هست

می خواستم از اسرار اظهار کنم حرفی

ز اغیار نترسیدم گفتم سخن سر بست