چون دل تنگم نشد شاد به تو یک زمان

در دل زارم نگر، تا به چه حیرانی است

دل که ز جان سیر گشت خون جگر می خورد

بر سر خوان غمت باز به مهمانی است

باز گذارش به غم، کوبه غم ارزانی است

تا سر زلفین تو کرد پریشان دلم

هیچ نگویی بدو کین چه پریشانی است؟