با وجود این چنین زار و نزار

گوی زلفش در خم چوگان ماست

اسب همت را چو در زین آوریم

هر دو عالم گوشه میدان ماست

بر بساط معرفت جولان ماست

وزن می ننهندمان خلقان ولیک

کس چه داند آنچه در خلقان ماست؟