بر بساط معرفت جولان ماست

اسب همت را چو در زین آوریم

هر دو عالم گوشه میدان ماست

با وجود این چنین زار و نزار

وزن می ننهندمان خلقان ولیک

کس چه داند آنچه در خلقان ماست؟

گر ز ما برهان طلب دارد کسی