بدین صفت که در ابرو گره درافکند است

به یک نظاره به روی تو دیده خشنود است

به یک کرشمه دل از غمزه تو خرسند است

فتور غمزه تو خون من بخواهد ریخت

یکی گره بگشای از دو زلف و رخ بنمای

که صدهزار چو من دلشده در آن بند است

مبر ز من، که رگ جان من بریده شود