آورد به یک زخمه، جهان را همه، در رقص

ساز طرب عشق که داند که چه ساز است؟

کز زخمه آن نه فلک اندر تک و تاز است

خود جان و جهان نغمه آن پرده نواز است

عالم چو صدایی است ازین پرده، که داند

کین راه چه پرده است و درین پرده چه راز است؟