اگر کسی به جهان در، کسی دگر دارد

بیا که بر تو فشانم روان، بیا ای دوست

بیا، که بی تو مرا برگ زندگانی نیست

بیا، که بی تو ندارم سر بقا ای دوست

من غریب ندارم مگر تو را ای دوست

چه کرده ام که مرا مبتلای غم کردی؟

چه اوفتاد که گشتی ز من جدا ای دوست؟