چون دل ما تنگ دید خانه دگر جا گرفت

آه، به یک بارگی یار کم ما گرفت!

بر دل ما گه گهی، داشت خیالی گذر

نیز خیالش کنون ترک دل ما گرفت

دل به غمش بود شاد، رفت غمش هم ز دل