این قطره خون تا یافت از لعل لبش رنگی

در جان خراب من جز یار نمی گنجد

این لحظه از آن شادم کاندر دل تنگ من

غم جای نمی گیرد، تیمار نمی گنجد

از شادی آن در پوست چون نار نمی گنجد

رو بر در او سرمست، از عشق رخش، زیراک:

در بزم وصال او هشیار نمی گنجد