با دوست مرا در دل آزار نمی گنجد

چون پرده براندازد عالم بسر اندازد

جایی که یقین آید پندار نمی گنجد

از گفت بد دشمن آزرده نگردم، زانک:

جانم در دل می زد، گفتا که: برو این دم

با یار درین جلوه دیار نمی گنجد

خواهی که درون آیی بگذار عراقی را