جانم در دل می زد، گفتا که: برو این دم

جایی که یقین آید پندار نمی گنجد

از گفت بد دشمن آزرده نگردم، زانک:

با دوست مرا در دل آزار نمی گنجد

با یار درین جلوه دیار نمی گنجد

خواهی که درون آیی بگذار عراقی را

کاندر طبق انوار اطوار نمی گنجد