که برگیر ازان کس که خواهی تو یاد

یکی جام زرین پر از باده کرد

وزو یاد مردان آزاده کرد

دگر جام بر دست بهمن نهاد

بترسید بهمن ز جام نبید

زواره نخستین دمی درکشید

بدو گفت کای بچه شهریار