بترسید بهمن ز جام نبید

وزو یاد مردان آزاده کرد

دگر جام بر دست بهمن نهاد

که برگیر ازان کس که خواهی تو یاد

زواره نخستین دمی درکشید

بدو گفت کای بچه شهریار

به تو شاد بادا می و میگسار