مرا چون نیست از عشقش بجز تیمار و غم روزی

بسی گفتم: قبولم کن، نکرد آن یار چتوان کرد؟

چنان نالیدم از شوقش که شد بیدار همسایه

ز خواب این دیده بختم نشد بیدار چتوان کرد؟

ضرورت می خورم هر دم غم و تیمار چتوان کرد؟

عراقی نیک می خواهد که فخر عالمی باشد

ولیکن یار می خواهد که باشد عار چتوان کرد؟