هزار بار، به روزی فگار نتوان کرد

بگوی تا نکند زلف تو پریشانی

که بیش ازین دل ما بی قرار نتوان کرد

به تیغ غمزه خون خوار، جان مجروحم

دلی که با غم عشق تو در میان آمد

بهر گنه ز کنارش کنار نتوان کرد

بدان که نام وصال تو می برم روزی