لب او از شکر خنده شراب عاشقان سازد

دل و جان همه عالم فدای لعل نوشینش

که چون جام طرب نوشد دو عالم جرعه دان سازد

غلام آن نگارینم که از رخ مجلس افروزد

بتی کز حسن در عالم نمی گنجد عجب دارم

که دایم در دل تنگم چگونه خان و مان سازد؟

عراقی، بگذر از غوغا، دلی فارغ به دست آور